Het is laat

Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest


steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even –

 

Gerrit Kouwenaar
uit de bundel  De totaal witte kamer (2002)

Stationsklok

Sweepers’ Clock van Maarten Baas (2009) hangt als een enorme stationsklok in het midden van de hal van het Erasmus MC. Hij is onderdeel van de serie Real Time, met performances die precies 12 klokuren duren en zo de tijd aangeven. Bij Sweepers’ Clock worden de wijzers gevormd door twee lijnen van afval die door straatvegers met hun bezems iedere minuut een stukje verder worden geveegd.

De vegers vegen door

Het is een zich herhalende film die altijd door gaat.  Wat er ook gebeurt – de vegers vegen door. Na 12 uur vegen, beginnen ze opnieuw. Het oneindige vegen maakt ons bewust van de tijd – de tijd die verstrijkt en onomkeerbaar is. Maar ook een tijd die zich telkens opnieuw vernieuwt. Maarten Baas brengt de realiteit van de tijd in zijn werk in beeld. Een tijd die gemaakt wordt door mensen.

Stil de tijd

Sweepers’  Clock wordt het best worden genoten in ‘real time’. Als je de volgende keer door de hal loopt, stop eens bij Sweepers’ Clock, kijk naar de vegers en let op de schaduwen die ze werpen.  Pas als je stilstaat bij de klok en er aandachtig naar kijkt, lopen het beeld en jouw leven even synchroon. Je stilt de tijd door je er bewust van te zijn. Is dat wat Gerrit Kouwenaar (1923-2014) in gedachten had met ‘stil de tijd’ ? Hoe laat is het voor jou? Zit ook jouw tijd krap in zijn heden? Sta hier een minuutje letterlijk bij stil terwijl je naar de wijzers kijkt en ga dan door met je dag, met dat waar je naar op weg was. En leef nog even, zou Kouwenaar zeggen.

 

Martine Leutscher